Ik ben Europees Kampioen -23 met het NL-team. Dat is geweldig, maar toch…

Nu ik weer gestart ben met de trainingen realiseer ik me dat ik vooral eerlijk naar mezelf moet blijven. Die Europese titel was een ervaring die ik nooit meer zal vergeten, maar het vertelt maar een klein deel van mijn verhaal van afgelopen seizoen.

Als ik kijk naar alle individuele resultaten in de grote internationale wedstrijden, dan zie ik dat ik nergens een halve finaleplek heb gehaald,

maartje17 360 001Ik denk dat iedere sporter dat wel eens heeft. Zo’n droom waarin alles goed gaat. Dat je, in dit geval met je twee teamgenoten, Claudia en Lena, aan de start ligt van de ploegenrun. Europese kampioenschappen -23. De Polen hebben als eerste start een goede tijd neergezet. Veel ploegen komen er niet aan. De Russen, de Engelsen, Slowakije, Frankrijk… Allemaal sterke teams, allemaal gaan ze in de fout. Oostenrijk mist zelfs een poortje. Dan zijn wij aan de beurt. Het loopt soepel. Twee tikkers, maar het gaat hard. Ik ben als laatste gestart en geef alles in mijn eindsprint. Dan de tijd. Er staat 130.55. ‘We staan bovenaan’, zegt Claudia. Ik kan het niet geloven. Er komen nog drie teams na ons.